Κάθε πιάτο ιχνηλατείται πίσω σε ένα συγκεκριμένο άτομο και τόπο.

“Μικρό κοπάδι, εποχικό γάλα, και η υπομονή να φτιάξεις χαλλούμι όπως πρέπει.”

— Νικόλαος Πέτρου

Ο Νίκος έχει ένα μικρό κοπάδι στους πρόποδες της Πιτσιλλιάς. Το χαλλούμι του έχει βρεθεί σε κάθε μενού που έχουμε γράψει. Το τυρί στο πρώτο πιάτο παλαιώνει σαράντα μέρες στη φάρμα πριν φτάσει σε εμάς.

Χαλλούμι · Αναρή

“Τρεις γενιές στο ίδιο κομμάτι γης. Οι φράουλες έχουν τη γεύση του τόπου.”

— Ελένη Γεωργίου

Η οικογένεια της Ελένης καλλιεργεί το ίδιο χωράφι έξω από τη Γεροσκήπου από τη δεκαετία του ’60. Από τον Απρίλιο παίρνουμε φράουλες· από τον Ιούνιο, άνθη κολοκυθιού και τις πρώτες ντομάτες. Το δεύτερο πιάτο υπάρχει εξαιτίας των φρούτων της.

Φράουλες · Άνθη κολοκυθιού · Ντομάτες

“Άγρια κάπαρη, μαζεμένη στο χέρι από την πλαγιά. Ήταν εδώ πριν από όλους μας.”

— Αντώνης Σάββας

Ο Αντώνης περπατά την κοιλάδα του Πισσουρίου τις πρώτες μέρες του καλοκαιριού και μαζεύει άγρια μπουμπούκια κάπαρης από τον βράχο. Τα αλατίζει μόνος του. Υπάρχει τουλάχιστον μία κάπαρη του σε κάθε μενού που έχουμε γράψει.

Κάπαρη · Άγρια βότανα

“Αγοράζουμε από όποιον μπήκε το πρωί. Το μενού αλλάζει αν η θάλασσα δεν συνεργαστεί.”

— Τα καΐκια

Δεν υπάρχει συμβόλαιο με τα καΐκια. Φτάνουμε στην προβλήτα στις έξι και μαγειρεύουμε αυτό που ήρθε στα δίχτυα. Είναι το πιο κυπριακό πράγμα που κάνουμε, και ο λόγος που το τρίτο πιάτο δεν είναι ποτέ ακριβώς το ίδιο.

Αχινός · Ψάρι ημέρας